Van A tot Z: Foxing’s moeilijke mathrock

Ook dit jaar gaan we het alfabet af, van de letter A tot de letter Z. Iedere week kom je álles te weten over een nieuwe band of artiest, deze week beginnend met de letter F van Foxing.

Feit: zo om de zoveel maanden kom je wel weer eens een band of artiest tegen waarvan je denkt: ‘’Potdomme, dit heb ik een tijd niet gehoord.’’ Zo kwam ik een lange tijd geleden weer eens langs Foxing, een band die ik een jaar of wat geleden op zeer merkwaardige manier ontdekte.

Een flinke poos geleden had ik in mijn radioprogramma een item genaamd ‘Gekke Genre Gedeelte’. Voor mijn neus stond een klein Tupperware bakje vol met gevouwen papiertjes. Daarop stonden talloze genres: van pop tot klassiek en van salsa tot metal. In het GGG bevond zich van alles en nog wat. Iedere aflevering van mijn show pakte ik één genre uit dit bakje en ik was daarna verplicht minimaal één verzoekplaat binnen het gepakte genre te draaien. Op een dag pakte ik één van de meest obscure genres uit mijn bakje: Inuit. Ik had er nog nooit van gehoord. Wat blijkt het genre Inuit te zijn? Simpel gezegd: Eskimomuziek.

foto van Foxing.Uiteindelijk heb ik geen Eskimomuziek kunnen vinden maar wel kwam ik op een nummer getiteld Inuit van een tot dan toe volstrekt onbekende band uit Amerika: Foxing. Ik kan me nog goed herinneren dat Foxing nog bijna geen enkele keer afgespeeld was op Spotify, daarom keek ik ook zeer verbaasd op toen de band een jaar of wat geleden zou spelen in de Sugarfactory en vooral dat deze show stijf uitverkocht was. Op Twitter zag ik dat Foxing volledig geëxplodeerd was en dat de opvallende Amerikaanse indie-band een enorme hoeveelheid fan(girl)s te pakken had. Ik schrok me een hoedje. Die eens zo onbekende band van wie ik eens dat vage debuutalbum had gedownload voor de gein bleek een grote, internationaal redelijk succesvolle band te zijn geworden. Het riep heel veel vragen bij me op.

Afbeeldingsresultaat voor foxing the albatrossDat album waar ik het over had was The Albatross uit 2013. Op The Albatross staan tien moeilijke, duistere nummers die binnen het genre post-rock mogen vallen. Ik was niet direct gecharmeerd van het debuut van Foxing maar naar mate de tijd vorderde begon ik langzaam maar zeker steeds meer interesse in het album te ontwikkelen. Toch heb ik de band nooit verder gevolgd dan dat ene album uit 2013. Met ruim 165 duizend luisteraars per maand en bijna 20 miljoen plays op Spotify hebben heel veel andere mensen dat duidelijk wel gedaan. In de jaren dat ik Foxing achterin mijn muziekbrein heb gepropt is er dus duidelijk veel gebeurd met band uit St. Louis, Missouri.

Waaronder een nieuw album, uitgekomen in 2015. Dealer, met daarop wederom elf ingewikkelde nummers. Minder gekke titels als op het debuut waar ik nog de tracks Bit by a Dead Bee, Pt. I en Pt. II mocht verwelkomen maar muzikaal gezien doet Dealer zeker niet onder aan de eerste langspeler. Naar mate ik meer luister naar het tweede album van de band begrijp ik waarom Foxing een succes is geworden onder jongere fans. Lange, uitgerekte, mooie nummers met een emotioneel randje veroorzaakt door vioolspel en de opvallende, soms wat valse zang van Conor Murphy.

Al met al moet ik concluderen dat ik Foxing misschien iets te vroeg heb afgeschreven. The Albatross is misschien wel meer dan alleen een prima album en ondanks dat het soms even doorbijten is moet ik toch maar eens de tijd gaan nemen om Dealer wat beter te beluisteren. Dat kun jij na deze korte kennismaking ook doen in de bijgewerkte Van A tot Z-playlist op Spotify.

Advertenties

Laat weten wat je van dit artikel vindt:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s