Superorganism komt tot een muzikaal hoogtepunt tijdens zeldzame Podiumtour-avond

Superorganism + Figgie
Sugarfactory Amsterdam
20 februari, 20:15 uur

De Podiumtour wordt vervolgd met een concert redelijk vlakbij huis: Superorganism in de Sugarfactory, tegenover de Melkweg, in Amsterdam. Al sinds jaar en dag wil ik al naar dit podium maar om de één of andere reden is het er nog maar niet van gekomen. Vanavond is de avond dan eindelijk daar met op de bühne één van de meest interessante en gehypte bands van het moment: Superorganism. Geroemd over de hele wereld, één van de hoogtepunten van Eurosonic en dé band voor de toekomst. Ik verwacht een stijf uitverkochte zaal vol met fans.

Maar dat valt allemaal reuze mee. Tot mijn verbazing is het concert niet eens uitverkocht. Al vroeg op de avond begeef ik me in de richting van het Leidseplein in Amsterdam. Samen met twee vrienden, al zullen die rond acht uur linksaf gaan in plaats van rechts. Niet alleen in de Sugarfactory staat vanavond iets op de planning, ook bij de overburen wordt een feestje gebouwd. Billie Eilish, een (blijkbaar) razend populaire 16-jarige singer-songwriter uit de VS, staat in een bomvolle grote zaal van de Melkweg. Dat deze zaal propvol staat blijkt uit de gigantische rij die voor het poppodium staat. Ik ben maar wat blij dat ik geen millimeter in deze rij hoef te staan en naar de o-zo rustige Sugarfactory mag. Maar goed, aangezien we toch flink op tijd zijn (de deuren zijn nog niet eens geopend) besluiten we eerst maar een drankje te drinken in een nabijgelegen café. We houden de rij in de gaten en doden zo ondertussen wat tijd. Prima deal.

Als de rij voor de Melkweg eenmaal geslonken is besluiten we allen ons eigen pad te vervolgen. En verdomd als het niet waar is: ik sta nog langer te wachten totdat ik binnen in de Sugarfactory ben dan dat zij in de rij voor de Melkweg hebben gestaan. Zal je net zien. In die aantal minuten dat ik in de rij heb gestaan observeerde ik alvast nodig bezoeker en personeel, ook dat is immers van belang voor een fijne concertervaring. Wat mij opvalt is dat het er vooralsnog niet erg enthousiast aan toe gaat in het Amsterdamsche. Het allemaal nog niet echt vrolijk en gezellig, maar dat kan ook komen doordat het toch wel flink koud is buiten.

Nadat ik mijn jas en tas voor een schrikbarend bedrag van vier hele euro’s heb afgegeven bij de verplichte garderobe (duurste in mijn concertgeschiedenis) kan ik eindelijk de zaal inspecteren. Figgie is al eventjes bezig en het is al redelijk bedrijvig in de niet al te grote zaal. Ik pik zo’n drie nummers van Figgie mee en ben al snel volledig overdonderd door de kwaliteit van deze Nederlandse band. Figgie, u kent ze misschien nog wel van de 66e aflevering van Vers Gespot van vorige week. Ik stelde je voor aan single Soms die vandaag als afsluiter van de set dient. Potdomme wat goed. De lokale festivals mogen hun oren gespitst houden: zorg dat Figgie op je line-up staat, zal ik zeggen. Dit is zonder twijfel één van de beste Nederlandse acts van het moment. Het publiek lijkt zich daar nog niet volledig van bewust. Gelukkig hebben de bandleden ook wat vrienden naar de Sugarfactory gelokt die een stuk enthousiaster klinken dat menig bezoeker. Aan het eind van de set vraagt frontman Paul Scheenstra hoe laat het is. ‘’Yo, hoe laat is het? Kwart voor negen? Oké, veel plezier.’’ En weg was Figgie. Een ronduit indrukwekkende performance die op een grappige manier wordt afgesloten. De Nederlandse popscene wordt in één klap nieuw leven ingeblazen en met Figgie aan het roer ziet de toekomst er glansrijk uit. Houd dit in de gaten, zal ik zeggen.

De aftrap voor Superorganism staat gepland om 21:15. Ik heb dus een half uur de tijd om eens even rustig door de venue te scharrelen. Op zoek naar de toiletten, rondje door de zaal: you get the point. Uiteraard kan ik de ultieme Podiumtour-traditie niet weerstaan om even een biertje te bestellen. Qua proporties mag je net zo veel Jupiler verwachten als in Paradiso of Melkweg wordt geschonken, maar helaas scoort de Sugarfactory pricewise wederom enorm slecht: drie euro en tien cent voor 25cl aan bier. Duurder dan in Bitterzoet, dat met drie euro momenteel hoog op de lijst stond. Twee negatieve records voor het podium voor vanavond. Dat belooft wat. Ook valt me wederom op dat het (bar)personeel niet per se een bijster geïnteresseerde indruk achterlaat. Tot nu toe ben ik nog niet echt overtuigd van het grote succes van deze zaal.

Nadat ik een praatje heb gemaakt met een Amerikaanse bezoeker trapt Superorganism af. Wat ik verwacht? Heel veel gekkigheid, omlijst door nog meer bizarheden. Wat ik krijg? Voor wie zich de Jim Carrey-film Yes Man kan herinneren: Zooey Deschanel speelt zo halverwege de film in een fictieve band genaamd Munchausen by Proxy. De bandleden van deze band zijn verkleed en maken de meest bizarre, onzinnige muziek die je kan bedenken. Maar wel enorm grappig. Dat is bijna exact wat ik vanavond ook op het podium zie. De 17-jarige, verrassend piepkleine frontdame Orono staat op een verhoging op het podium. Rechts van haar drie bandleden die fungeren als achtergrondzang- en dansers. Links van haar de drummer van de band, achter haar de toetsenist en gitarist, allen uitgedost in een fluorescerende regenjas en een gezicht vol glitters. Het aangezicht is fantastisch en het ziet er naar uit dat dit een hele aparte avond gaat worden.

Orono doet veel denken aan Zooey Deschanel in haar rol als bandlid. Weinig gelaatsuitdrukkingen en alles een beetje met een korreltje zout nemen. Als ze tijdens Everybody Wants To Be Famous even de tekst vergeet maakt ze er simpelweg geïmproviseerde lyrics van op de beat van de muziek. Het is super laidback allemaal en dat maakt het humoristisch ten top. We worden meerdere malen gevraagd mee te zingen met nummers die we eigenlijk helemaal nog niet kennen en de bandleden op de achtergrond zie ik af en toe met een grote glimlach alles goedkeurend toejuichen. De sfeer zit er enorm goed in en het is ouderwets genieten.

Ook op videografisch gebied ziet het er allemaal goed uit, al komen de creatief gemonteerde beelden niet helemaal tot zijn recht op het kleine podium van de Sugarfactory. Superorganism is een enorm creatieve band, zo zien we ook maar weer eens bij de videoclip voor dé hit Something For Your M.I.N.D.. Alle creativiteit komt zonder probleem op mij over en dit optreden van Superorganism is één van de meest originele, unieke en hilarische performances die ik in jaren heb gezien. Uiteraard wordt Someting For Your M.I.N.D. als toegift gespeeld. ‘’Of course we were gonna play this one. Otherwise you could’ve just asked your money back.’’ Was getekend: Orono. Een set van krap vijfendertig minuten, maar wat voor een set. Eentje die ik niet snel zal vergeten. Ik blijf het bizar vinden dat deze avond niet uitverkocht is geraakt. Vanavond heb ik iets gezien waarvan ik later absoluut kan gaan zeggen: ‘’Die heb ik nog in de Sugarfactory gezien’’. Dit wordt een grote. Een hele grote. Orono zelf misschien niet, maar Superorganism zeker wel. Dit is absoluut de meest originele, creatieve en unieke band van dit moment.

DE VENUE

Poeh. Het moge duidelijk zijn dat ik redelijk overwhelmed ben door wat ik allemaal gezien heb. Nadat ik met mijn nieuwe Amerikaanse vriend even heb nagepraat over wat er precies gebeurd is het bewuste half uur, besluit ik mijn biezen te pakken en op zoek te gaan naar mijn vrienden die rond dezelfde tijd uit de Melkweg komen gedropen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Nog volledig in de euforie van het concert sta ik al direct muurvast in de rij voor de garderobe die onhandig langs de merchandise loopt. De merchandise waar Figgie tussen neus en lippen door even stickers en high fives aan iedereen uitdeelt. Ik sta zo’n tien minuten te wachten voor een garderobe die op deze avond nog duurder dan mijn drankgebruik is gebleken. Al met al ben ik niet razend enthousiast over mijn bezoek aan deze venue. Ik had er veel van verwacht, misschien wel te veel. Eigenlijk deed het mij vooral denken aan Winston Kingdom in de Warmoesstraat in Amsterdam. Een leuke zaal, maar het personeel doet dat in één klap teniet. Aan het publiek heb ik weinig op te merken, behalve dat de straalbezopen dame die vroeg of ze mij een slok bier afhandig kon maken de volgende keer maar beter niet zo vroeg moet beginnen met sterke drank en mij lekker met rust mag laten. Toch sluit ik de avond af met het enige vrolijke personeelslid dat ik vanavond heb ontmoet. Kudos voor de jongedame die mij na afloop bij de garderobe van mijn jas en tas heeft voorzien. Jij was de leukste van de Sugarfactory.

Advertenties

Laat weten wat je van dit artikel vindt:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s