Russisch raven tot je erbij neervalt

Little Big + FATA BOOM
De Helling Utrecht
24 mei 2018, 20:30 uur

Voor het eerst in bijna een maand ga ik weer eens naar een concert. Na mijn fabelachtige optreden bij NF in de oude zaal van de Melkweg ga ik dit maal op pad voor mijn Podiumtour. Op het programma staat een band die ik al twee keer eerder had kunnen zien. De eerste keer in 2016, toen het concert een uur van tevoren werd afgelast wegens ziekte van één van de bandleden, de tweede maal vorig jaar, toen ikzelf het concert verschiet moest laten gaan vanwege een dubbele afspraak. Ik sta dus vanavond pas met de 100% zekerheid zodra ik de volledige band op het podium zie staan.

Van tevoren moet ik eerlijk toegeven dat ik niet echt in de stemming ben voor het concert. Ik heb Little Big al maanden niet meer geluisterd en dus bedenk ik van tevoren dat ik ‘’lekker achteraan blijf staan’’. Dat is natuurlijk een beetje naïef van mezelf. Ik loop De Helling in, wat op nog geen drie minuten loopafstand van station Utrecht Vaartsche Rijn uitstekend bereikbaar is, en zie al direct een gevarieerd publiek. Jong en oud, alto en basic: alles door elkaar. Ik besluit m’n dunne jasje in m’n tas te proppen, scheelt me weer een rij voor de garderobe op de terugweg. Iets na achten stap ik de zaal binnen, wachtend tot trippy electro-hiphopband FATA BOOM aftrapt.

Even een kort voorstelrondje: FATA BOOM is één van ’s lands meest interessante projecten van het moment. FATA BOOM is een Nederlands trio bestaande uit Jake Credit, een anonieme zangeres (die ook anoniem wil blijven) en een DJ/producer/percussionist/de rest. De anonimiteit wordt benadrukt door de toffe outfit die de zangeres van FATA BOOM draagt. Een volledig geschminkt gezicht met een enorm creatief hoofddeksel en ook zanger Jake doet in een strak corset met de nodige attributen een aardige duit in dit opvallende zakje. FATA BOOM is typisch zo een band die veel mensen afschrikt, maar ik houd ervan. Lekker weird, beetje vies en plakkerig maar bovenal erg vet en tof. Met een aantal ijzersterke tracks op zak kun je FATA BOOM wat mij betreft al snel Die Antwoord van de lage landen noemen, maar dat is misschien wel een beetje té voor de hand liggend. Hoewel ik me bij de eerste twee tracks nog achteraan heb gepositioneerd schuifel ik al snel een stukje naar voren. Het publiek kan de act van de drie prima hebben en FATA BOOM lijkt de bezoekers dan ook al snel in hun greep te hebben. De sfeer zit er goed in en ik heb een stuk meer zin gekregen in deze avond.

Het feest is eigenlijk al aardig losgebarsten en de toon van de avond is sowieso al goed gezet zodra het voorprogramma het podium heeft verlaten. Rond de klok van half tien, iets later misschien, dempen de lichten en gaat de muziek uit om even later weer snoeihard te klinken zodra Mr. Clown (Anton Lissov) en DJ Sergey Makarov het podium betreden. Vanaf moment één is het concert van Little Big totaal ongeschikt voor mensen met epilepsie. Nu is een popconcert sowieso niet de juiste plek voor iemand die daar last van heeft, maar vanavond is het wel écht next level. Ik ben ervan overtuigd dat iemand met epilepsie daadwerkelijk was overleden mocht hij of zij bij dit concert van Little Big aanwezig zijn geweest. Een hyperactieve lichtshow met de meest bizarre muziek mogelijk: ik geniet al snel met volle teugen.

De set wordt afgetrapt met de opener van het nieuwste album van de Russische raveband: Antipositive, Pt. 1. Punks Not Dead knalt er direct meedogenloos in en vanaf dat moment gaat het geen moment meer rustig aan. Geen genade. Raven tot je erbij neervalt, letterlijk en figuurlijk. De flessen wodka op het podium vliegen erdoorheen en de show van de vier Russen is ronduit legendarisch te noemen. Little Big is alles wat ik ervan verwacht had, alleen dan nog drie keer beter. Everyday I’m Drinking, Russian Hooligans, Life In Da Trash maar ook nieuwe tracks Ak-47, Antipositive, Faradenza en de rest van het nieuwste album komen voorbij.

Voor de mensen die niet bekend zijn met de muziek van Little Big klinkt dit misschien als het meest vage en onaantrekkelijke wat je ooit hebt gezien. Begrijpelijk. Echter, Little Big neemt juist alle Russische stereotypen geniaal op de hak. Met even briljante als bizarre teksten en videoclips is de band al meerdere malen viraal gegaan. Grote YouTube-hits van de band zijn o.a. Big Dick (35 miljoen views), Hateful Love (26 miljoen views), Give Me Your Money met Tommy Cash (25 miljoen views) en LollyBomb, over hoe Kim Jong-Un verliefd wordt op een raket (28 miljoen plays). Het is zeker niet voor iedereen weggelegd, maar mocht je een beetje into extravagante muziek zijn raad ik Little Big zeker aan.

Terug naar de show. Nadat ik allang mijn voeten niet meer stil heb kunnen laten staan gaat het er nog steeds heftig aan toe. Moshpits vliegen me om de oren en geregeld staat de volledige zaal op zijn kop. Hoogtepunt naar hoogtepunt; Little Big is met afstand één van de meest eigenaardige dingen die ik ooit heb gezien. Na een uur of anderhalf raven ben ik enigszins afgepeigerd en loopt het zweet me over de rug. De band sluit af, de lichten gaan aan en nog lang klinkt er een ‘’We want more!’’ door de zaal. Ik sta een minuut of tien later op station Vaartsche Rijn en besef nog niet helemaal wat ik zojuist heb meegemaakt. Na twee mislukte pogingen heb ik dan éindelijk Little Big gezien. Het was het allemaal waard. Hoewel ik van tevoren niet volledig uitkeek naar het concert is die negativiteit me volledig de kop ingedrukt. Het was gaaf, het was excentriek, het was curieus. Eigenlijk kom ik superlatieven tekort voor deze avond. Wat een ervaring.

Voordat ik het vergeet: de Podiumtour was vanavond natuurlijk ook nog van waarde! Een jaar of drie geleden ben ik al eens in De Helling geweest, destijds bij een concert van Satellite Stories, maar vanavond obviously in een hele andere hoedanigheid. De Helling is een prima zaaltje voor een concert als dit. Het heeft een lekker donkere underground-sfeer, het personeel is jong en alternatief en de biertjes zijn met twee euro en zeventig cent niet de duurste die ik op mijn podiumtour gehad heb. Geluidstechnisch heb ik weinig minpunten en ook op de andere punten waar ik op test springt De Helling nergens negatief tussenuit. Enige minpunt is dat je je praktisch in een bunker bevindt. Niet zo heel erg natuurlijk, je komt immers bij een concert om te genieten van de muziek en niet om constant op je telefoon te zitten, maar een béétje mobiel bereik zal wel prettig zijn. Maar goed, drie uurtjes zonder WhatsApp overleef ik ook wel. Little Big in De Helling is zeker niet voor iedereen aan te raden, maar reken maar van yes dat ik er de volgende keer weer bij ben.

Advertenties

Laat weten wat je van dit artikel vindt:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s